Author: Tómas Valgeirsson
-
Bestu ævisögumyndirnar eru venjulega þessar sem ná tökum á taktföstum kjarna hjá viðkomandi manneskju sem er til umfjöllunar.
-
Nú leggjumst við saman í epískt ferðalag.
-
Ein umdeilanleg klassík og eitt svakalegt ‘úff…!’
-
Rándýrt og ævintýralega flott ferðalag. Nolan’ískt blæti á gígantískum skala.
-
Ein leið til að rotna úr leiðindum og líða skítugum á sama tíma; að horfa á Citizen Vigilante.
-
Evil Dead Burn gengur ekki fullkomlega upp en fær plúsa fyrir að prufa nýjar bragðtegundir og áherslur.
-
Hver væri besta myndin til að endurvekja Smell-O-Vision?
-
Kill the Boss eða Horrible Bosses?
-
Hingað til hafa flestir þekkt til Alcocks úr House of the Dragon en við Bíófíklar tökum innkomu og DC-ævintýrum hennar fagnandi.
-
Ómögulegt er að ímynda sér hasarfíkla óánægða með þessa veislu.
-
Nú skal leggjast aðeins í kennslu um viðbjóðslegt eignarhald og andsetja á sig heyrnartólin. Þetta verður sóðalegt…
-
Supergirl hefur öll hráefnin til að vera aðeins meira en bara ‘hver önnur basic ofurhetjumyndin,’ en síðan reynist hún vera lítið meira en akkúrat það.
-
Áhorfendur eru núna gerðir að bjánunum fyrir að styrkja þennan metnaðarlausa svanasöng.
-
Bráðskemmtileg og krúttleg framlenging; litrík, ærslafull, flippuð og mátulega hlaðin fínu fjöri.
-
Metnaðurinn er óumdeilanlegur og ástríðan skín öll í gegnum þetta blendna ferðalag. Myndin sveiflast í allar áttir með alvarlega farsann.
-
Jafnvel strangtrúaðir aðdáendur þáttanna eru ekki að missa af miklu.
-
Sennilega súrasti hlaðvarpsþáttur Bíófíkla, fyrr eða síðar.
-
Stærsta grínið er sennilega sú huggandi tilhugsun að þessi bíómynd mun eldast eins og mjólkurglas undir logandi sumarsól á næstu misserum.
-
Það verður fróðlegt og forvitnilegt að sjá hvað verður gert úr grunnhugmyndinni seinna meir þegar óhjákvæmilegu framhaldsmyndirnar líta dagsins ljós.
-
Mátturinn er sterkur með þessum málefnum.
-
Stundum er nóg að stíga út af bíói sem þessu með orðum sem rista ekki dýpra en: “Já, já. Þetta var ágætt flipp. Mér leiddist ekki.”
-
Obsession er alveg meiriháttar klikkuð ef ekki dáleiðandi og mátulega kómísk skemmtun sem leynir slatta á sér.
-
Útkoman er nær því að vera suð í stíl við froðu frá Hallmark frekar en minnisstætt stuð sem hefur eitthvað að segja um minnisstæðan mann.
-
Fljúgandi furðuhlutir, ýktur hasar og einlæg væmni. Jebb. Þetta er Spielberg-mynd.
