Category: Brill
-
Sprellifandi, klók og júník pólitísk satíra, drifin af þrususpennandi hlaupagangi, eltingarleikjum, hvassri ádeilu, athyglisverðum persónuþróunum og einkennilega kómískri stemningu.
-
Á góðri íslensku kallast þetta framúrskarandi kvikmynd sem slær óaðfinnanlega á allar tilætlaðar nótur.
-
Taumlaus keyrsla af hryllingi, mýkt og ýmis konar marglaga tilfinningum út í gegn.
-
Alltaf þegar ég hélt að myndin gæti ekki gengið lengra með umfjöllunarefnið… þá gekk hún miklu lengra, hvort sem mér líkaði það í mómentinu eða ekki.
-
Berdreymi er lifandi og listilega ofin svipmynd af unglingum í togsteitu á milli valds og valdaleysis innan um fullorðið fólk sem er inn við beinið ekkert ‘fullorðnara’ en unglingarnir.
-
Dásamlega klínískur absúrdleiki sem lekur af hvössum hversdagsleika.
-
Leiksigur Stone er óumdeilanlegur og þessi marglaga, súrrealíska og meinfyndna kvikmynd er frískandi bíó og það meira.
-
Meiri tennur, tilraunasemi og klassi er kominn í leikstjórann aftur og skilar það af sér tignarlegri samsuðu af klínískum dramatrylli og tens karakterstúdíu.
-
Heili undirritaðs óskast. Hann gæti hafa sprungið óvart á tímabilum. Ef ekki þá lekið út um augu og eyru. Svoleiðis upplifun fer yfirleitt vel með poppinu.
-
Grínlaust gæti þetta vel verið Fury Road existensíalísku sýrumyndanna.
-
Oft er gaman að spyrja sig sjálfan: „Á hvern fjandann var ég að horfa??“
-
Stundum geta kvikmyndir sem hljóma eins og ódýrt, svonefnt „lyftu-pitch“ í plottlýsingum haft miklu, miklu meira fram að færa.
-
Svona á að gera þetta!
-
Mögnuð harmsaga sem skoðar (því miður) hversdagslegan veruleika með vandaðri samsetningu og sálina ávallt í forgangi.
-
Í Blade Runner 2049 eru ýmsar spurningar spurðar um einkenni sjálfsins, meðvitund, minningar og ábyrgðina sem fylgir sköpun.
-
Ókei. ÞETTA var ‘HÓLIFOKK’ mynd…
-
Fullkomið dæmi um hvernig sjónarspil og rándýrar brellur geta þjónað sögu og persónum, með hasarinn í aftursætinu. Brilliant stríðsævintýri með hausinn skrúfaðan fast á búknum.
-
Útkoman tekur ekki bara fyrri Wolverine-myndirnar léttilega í nefið heldur er þetta albesta myndin í stærri seríunni sem hún tilheyrir.
-
Ef væri ekki fyrir Nightcrawler myndi ég segja að Enemy skarti albestu frammistöðu sem Jake Gyllenhaal hefur sýnt.
-
Ómótstæðilegur tilfinningarússíbani sem segir heilan helling með mátulega litlu. Brilliant innlit.
-
Mynd sem þarf fyrst og fremst að upplifa frekar en að botna samstundis í. Hún veitir engin einföld svör og bjóða rammarnir upp á ýmsar klikkaðar túlkanir og umræður.
-
Framúrskarandi hasarveisla á öllum mögulegu levelum.
-
Allt það besta við þessa mynd er eitthvað sem maður finnur vanalega aldrei í myndum um talandi dýr.
-
Myndin flýgur algjörlega í vægðaleysi sínu, hugrekki, afþreyingargildi og fagmennsku.
