Íslensk mynd
-
Sennilega súrasti hlaðvarpsþáttur Bíófíkla, fyrr eða síðar.
-
Svívirðilega hæg, óviðburðarík (með stolti, mætti segja), stefnulaus en stöku sinnum athyglisverð og frábærlega tilraunakennd.
-
Farsatryllir sem á sér enga hliðstæðu í íslenskri kvikmyndasögu. En…
-
Berdreymi er lifandi og listilega ofin svipmynd af unglingum í togsteitu á milli valds og valdaleysis innan um fullorðið fólk sem er inn við beinið ekkert ‘fullorðnara’ en unglingarnir.
-
Það er barasta ekki neitt að frétta í þessari bíómynd. Núll.
-
Sumt þarf hvorki að vera flókið né fágað eða frumlegt til þess að vera fyndið og komast upp með það.
-
Viðkunnanleg og hressileg vináttusaga, borin fram af einhverjum vestfirskum sjarma og stappfull af líflegum persónum.
-
Fyrir Baltasar er hún hressandi tónabreyting, miklu hugljúfari og opnari í atmóinu og mannúðinni heldur en venja hefur verið hjá honum…
-
Frábærlega unnin og flott sýn sem hefði mátt bæta sig í persónudýptinni, en þrumufrumraun þó frá Helenu Stefánsdóttur.
-
Hresst, bratt og húrrandi gott sprell þar sem reyndur leikhópur sýnir sínar betri hliðar í gríninu.
-
Eiðurinn stendur betri verkum Baltasars nokkuð að baki og skilur í heildina ekki mikið eftir sig, en hún er faglega gerð og mátulega spennandi.
-
Það er eitthvað um kjánahrollinn í drungahrollinum en afþreyingargildið heldur sér.
-
Skemmtileg ferð svo framarlega sem slökkt er á heilanum áður en sagan fer á flug.
-
„Die… Vídjó… Die!“
-
Það má gera ýmist verra við einn hálftíma en að leggjast í svona dúndurflott tóna- og tilfinningaflóð.
-
Þriðji póllinn er fínasta dæmi um hvernig hægt er að snerta á þungum málefnum á einfaldan hátt, með opnum örmum.
-
Meiri fyndni óskast.
-
Það ætti að fylgja með kreditlistanum einhvers konar númer fyrir sérstaka hjálparlínu eftir þessa mynd.
-
Gamanmynd sem leggur allt undir fyrir ákveðna stemningu og skilar hún sér með prýði.
-
Myndin flæðir og talar til okkar flestra með skilaboðum sínum en innihaldið ristir grunnt við nánari skoðun.
-
Eins flott og tilraunin er þá sýnir hún einfaldlega hvernig grámygla íslensks bíós er fast í lúppu, og á færibandi.
-
Þorsti er hinn undarlegasti bræðingur; „gay vampíru-geiramynd með sprautukláms- og trúarlegu ívafi“
-
Stundum er ágætt bara best og ágæti Agnesar verður svo sannarlega ekki rifið frá henni.
-
Oft er mikið hægt að segja með þögnum, endurtekningum og augnaráði – en afraksturinn kemur litlu til skila sem hefði ekki dugað álíka vel þótt korter hefði verið saxað af lengdinni.
