Tómas Valgeirsson
-
Í versta falli er þetta fínasta millistopp á meðan beðið er eftir næstu Stranger Things seríu.
-
Af hverju í helvítinu eru ekki fleiri íslenskar myndir svona dökkar og drepfyndnar?
-
Fljótt magnast upp leiðindin eftir því sem klisjunum fjölgar, pínlegu orðagríni og miskunnarlausum „plöggum“ sem jaðra við það að vera eins konar fyrirtækjaáróður.
-
Áhugavert… útkoman er bæði pínleg og skemmtileg. Það slædar.
-
Eðaldæmi um sóað tækifæri miðað við möguleika.
-
Atomic Blonde kemst ekki alveg upp á stall John Wick myndanna en hún á alveg erindi í sambærilegan gæðahóp.
-
Mynd sem best nýtur sín á stærsta bíótjaldinu sem þú finnur.
-
Smá ‘sjónvarpsmyndabragur’ á annars hressilegri sögu af Lóa að finna sjálfan sig, og hver gildin hans eru. (Enn og aftur)
-
Ágætis sápukúluafþreying fyrir krakkaorma.
-
Fullkomið dæmi um hvernig sjónarspil og rándýrar brellur geta þjónað sögu og persónum, með hasarinn í aftursætinu. Brilliant stríðsævintýri með hausinn skrúfaðan fast á búknum.
-
Alltaf finnur Bay nýjar leiðir til að toppa sig í heilaleysi…
-
Baby Driver ristir kannski ekki þematískt djúpt en það er með ólíkindum hvað stílbrögð og frásögn Wrights ná að pakka miklum upplýsingum í myndmálið.
-
Einlægnin skín öll í gegnum þessa mynd og hún er vel þess virði að faðma fast að sér.
-
Hvíl í friði, Dark Universe (2017-2017).
-
Wonder Woman er kærkomin viðbót í ofurhetjuflóru sem á til að endurtaka sig.
-
Skárri en sú fjórða en færir ekki góð rök fyrir því að serían hefði átt að halda áfram eftir þríleikinn.
-
Bestu augnablikin í Alien: Covenant eru samt ekki skrímslasenurnar, heldur þessar litlu, hljóðlátu þar sem Fassbender veltir lífinu og tilverunni fyrir sér.
-
Nógu hröð, fjörug og einföld afþreying til þess að hægt sé að horfa fram hjá göllum hennar, eins ófáir og þeir eru.
-
Ég man þig er án efa ‘besta’ íslenska hrollvekjan eða draugamyndin frá því að Húsið var og hét.
-
Tjúttaðu bara með.
-
Ef þetta snýst allt saman um að sjá bifreiðar gefa í, skoppa og eyðileggja, þá hefur ekkert verið til sparað á því sviði.
-
Ég er viss um að það sé einhvers staðar hress, mannleg og eflaust hugguleg mynd til hjá Sigurði Antoni. En þetta er ekki hún.
-
Að minnsta kosti má alltaf leita til teiknimyndarinnar ef viðkomandi er í leit að einhverju bitastæðara.
-
Það er eins og útkoman skammist sín fyrir að vera Power Rangers-mynd.
