Tómas Valgeirsson
-
„Týpískt íslenskt“ er þetta þó svo sannarlega ekki. Það má myndin eiga.
-
Í versta falli höfum við hér Spielberg í meðalgóðum gír, í besta hið prýðilegasta poppkornsbíó sem ætti að brúa eitt eða tvö kynslóðabil á meðan því stendur.
-
‘HÚH’, ha?
-
Tomb Raider fellur í rauninni í þá gryfju að taka sig alltof alvarlega, sem veldur því að ýktari þættirnir í handritinu verða hallærislegri fyrir vikið.
-
Nálgun Ísoldar Uggadóttur á býsna erfiðu umfjöllunarefni er markviss og ljómar af miklu öryggi.
-
Frásögnina skortir ákveðinn skriðþunga, þrátt fyrir þann frábæra samleik sem heldur öllu uppi,
-
Myndin virkar best sem furðuleg (en á tíðum pínlega klisjukennd) saga af ólíkum félögum sem vilja ofar öllu sjá drauma sína rætast.
-
Rennum yfir örsnöggt yfir það góða og vonda.
-
Nostalgían kvödd.
-
The Killing of a Sacred Deer er markviss, beitt, úthugsuð saga sem kemur sífellt á óvart.
-
Litlu máli skiptir hvort áhorfandinn þekkir söguna fyrir eða ekki því hér er ýmislegt til að dást að og hafa gaman af.
-
Vonum innilega að gefin verði út lengri útgáfa…
-
Saga um flótta, fjarlægð og fortíðardrauga með mátulega stemmdum „draugagangi“ sem á það til að vera örlítið píndur og bitlaus.
-
Nálgun Baldvins er ekki eins og eintóm froða með linnulausum lofsöng eða upptalning á hápunktum. Núansinn er til staðar.
-
Eitt besta unglingadrama sem íslensk kvikmyndagerð hefur getið af sér, ásamt Óróa að sjálfsögðu.
-
Heildarlengdin er ekki nema 70 mínútur og pakkar hverri mínútu í þann ramma og tryggir að börnin fari ekki að iða of mikið í sætum sínum.
-
JEREMÍAS Í JÓLASKÓM hvað þetta er mikil óreiða…
-
Í Blade Runner 2049 eru ýmsar spurningar spurðar um einkenni sjálfsins, meðvitund, minningar og ábyrgðina sem fylgir sköpun.
-
Lúmskt dáleiðandi og sérviskuleg bíómynd.
-
raunsæið sker sig úr og hljóðlátur en firnasterkur endir innsiglar skilaboðin með sláandi hætti.
-
Sagan fjallar með ferskum hætti um tengingu okkar við fortíðina, heimaslóðir og erfiðleikana við að horfa fram á við.
-
Mannfræðingurinn Adi flytur í fátækasta hverfi Búkarest til að skrifa um manele-tónlist eftir að kærasta hans yfirgefur hann. Í hverfinu kynnist hann fyrrverandi fanga, Alberto, og eftir að óvænt tengsl myndast þeirra á milli eru mennirnir komnir í ástarsamband, og sambúð seinna meir. Adi er sannfærður um að þetta verði bara fínasta tilbreyting en Alberto…
-
Neistinn er horfinn en ruglið í fjörinu vantar ekki.
-
Ókei. ÞETTA var ‘HÓLIFOKK’ mynd…
