Hryllingsmynd
-
Evil Dead Burn gengur ekki fullkomlega upp en fær plúsa fyrir að prufa nýjar bragðtegundir og áherslur.
-
Fínasti hrollur, en hvar er múmíumyndin mín!?
-
Þegar horft er til baka hefði trúlega bara verið sterkari leikur að leyfa seríunni að deyja eftir að Wes kvaddi.
-
Until Dawn er ekkert alslæm mynd í sjálfu sér. Hvorki góð né glötuð. Hún er bara rosalega léleg ‘Until Dawn mynd’.
-
Taumlaus keyrsla af hryllingi, mýkt og ýmis konar marglaga tilfinningum út í gegn.
-
Jafnvel þótt 28 Years Later væri argasta óreiða og gengi ekki fullkomlega upp er auðvelt að virða nálgun hennar að nánd karaktera og hvernig hún hristir ennfremur í öllum svokölluðum ‘zombie-formúlum.’
-
Stundum langar þig bara til að horfa á Art í mynd.
-
Alltaf þegar ég hélt að myndin gæti ekki gengið lengra með umfjöllunarefnið… þá gekk hún miklu lengra, hvort sem mér líkaði það í mómentinu eða ekki.
-
Díteilaður skuggi af betri tímum og dögum þessa myndabálks. Ferlega fúlt, en ferlega flott líka.
-
MaXXXine leynir helvítis slatta á sér og tekst þeim West, Goth og co. prýðilega að slaufa þessum óvænta þríleik.
-
Í fyrsta lagi; Mad God er ekki fyrir hvern sem er. Í öðru lagi; Mad God er ómögulega (!) fyrir viðkvæma.
-
Léttur og sóðalegur stemmari með húmor fyrir eigin rugli þó kannski ekki þessi truflaða og magnaða máltíð sem hún ætlar sér að vera.
-
Tíunda eintakið leynir slatta á sér en mun ólíklega lokka áhorfendur sem þekkja ekkert til seríunnar. En gott í ‘essu.
-
Til að gera lengri súmmeringu styttri er Scream VI prýðilegasta ‘requel-endurgerð’ á Scream 2, bara ýktari og ekki með þennan über-nostalgíusegul sem fimmta myndin hafði.
-
Oft er gaman að spyrja sig sjálfan: „Á hvern fjandann var ég að horfa??“
-
Þorsti er hinn undarlegasti bræðingur; „gay vampíru-geiramynd með sprautukláms- og trúarlegu ívafi“
-
Fyrri myndin hafði sína spretti í hryllingi og múdi, á meðan þessi kemur oftar en ekki út eins og hálfbökuð Sam Raimi eftirherma.
-
Ókei. ÞETTA var ‘HÓLIFOKK’ mynd…
-
Í versta falli er þetta fínasta millistopp á meðan beðið er eftir næstu Stranger Things seríu.
-
Bestu augnablikin í Alien: Covenant eru samt ekki skrímslasenurnar, heldur þessar litlu, hljóðlátu þar sem Fassbender veltir lífinu og tilverunni fyrir sér.
-
Spilar vel með einfaldleikann og býður upp á hressandi nýtt „bíóskrímsli.“
-
Mynd sem þarf fyrst og fremst að upplifa frekar en að botna samstundis í. Hún veitir engin einföld svör og bjóða rammarnir upp á ýmsar klikkaðar túlkanir og umræður.
-
Human Centipede 3 er það sem hún greinilega vill vera, og það sem hún vill vera á sér víst afmarkaðan, truflandi aðdáendahóp.
-
Æ, Kevin…
