Drama
-
Ef ‘awww….’ væri bíómynd…
-
S1m0ne nær rétt svo (bara RÉTT SVO) að skríða yfir miðjumoðseinkunn, þökk sé Pacino.
-
Merkilega marglaga og gamaldags ráðgáta með horror-ívafi í sturluðu andrúmslofti.
-
Kingdom of Heaven í þessu tiltekna klippi er bæði með bestu myndum leikstjórans og með kraftmeiri stórmyndum síðustu ára.
-
Yfir heildina er The Fighter traust mynd sem rétt missir af því að vera frábær.
-
Það er margt mjög jákvætt við fílinginn; myndræna- og frásagnarstílinn, en almennt mátti alveg hræra betur til í persónusköpun og innihaldi.
-
Ekki beinlínis góð deitmynd, en fín vekjaraklukka fyrir þá sem hafa verið lengi saman.
-
Viðburðarlítil en helvíti tens ræma.
-
Magnolia er eins og sápuópera ef djarfur kvikmyndaskólanemi fengi að sjá um hana, eða kannski frekar Robert Altman-mynd á margs konar eiturlyfjum.
-
Það er engan veginn hægt að segja að Rourke eigni sér myndina – heldur ER hann öll myndin!
-
Ef markmiðið er að herma eftir Heat og The Departed, þá er þetta dúndrandi flott og grípandi eftirherma með líflega karaktera í forgrunni.
-
Gallarnir leyna sér ekki, en það er eitthvað áþreifanlega mannlegt, raunverulegt og óvenju persónulegt við þessa Apadow dramedíu.
-
Ekkert bilaðslega djúpt, og fjandi angt frá því, en ágætis froða sem ætti að heilla kjarnamarkhóp sinn.
-
Ef þú hefur áhuga á vönduðum og kraftmiklum dramamyndum sem grípur mann í raunsæi sínu og kemur miklu meira á óvart heldur en hefðbundnar „vælumyndir“ þá myndi ég kalla Little Children skylduáhorf.
-
Fokking góður skítur!
-
Daldry gengur stundum yfir strikið í væmninni (og hafið það endilega í huga fyrirfram að myndin er ógurlega væmin – og frekar tilgerðarleg) en hann er samt ekki að totta tárkirtlanna eins og maður heldur.
-
Brilliant drama sem segir raunverulega og trúverðuga sögu sem hlaðin er undirtónum. Hún er ágeng, oft óþægileg og hefur lítinn áhuga á því að fegra hlutina eða skýra þá út. Úrvalsræma með úrvalsframmistöðu hjá Fassbender og félögum.
-
Kannski er þetta ykkar tebolli. Kannski ekki. Það væri samt geðbilun að taka ekki sénsinn og kanna það.
-
Það er aldrei dauðan punkt að finna í allri myndinni, en hún er svo sem ekki nema níutíu mínútur þegar hún hefði mátt vera lengri, dýpri og bitastæðari.
-
Fín karakterstúdía og frábær vörusvik.
-
Hún er svolítið „gimmick,“ en ég mæli samt með henni.
-
Af þeim kómísku myndum sem ég hef séð sem snúast um sorg, dauða, framhjáhöld og fjölskyldu, þá er þessi pottþétt ein sú albesta sem hægt er að finna.
-
Viðbjóðslega væmin og melódramatísk, en samt sem áður hjartnæm og grípandi.
-
Þetta er svei mér þá blandaður poki en Michelle Williams lífgar upp viðveruna með sínum tilþrifum.
