Drama
-
Þolanleg afþreying; bitlaus og beisikk, eflaust geggjuð ef þú átt enn eftir að sjá brjálaðan haug af miklu betri löggumyndum.
-
Nóg til að dást að, lítið til að hanga á.
-
Lúmskt kröftug mynd sem skapar samræður og tilgerðarlausi taumurinn gerir hana að mögnuðu stykki sem hamrar á mikilvægi rannsóknarblaðamennsku.
-
Myndinni gengur ekkert glimrandi vel að selja sig sem sanna sögu, en grunnurinn er nægilega athyglisverður sem og persónan í sviðsljósinu.
-
Hvur þremillinn…
-
Stóru tækifæri var sóað að klára skothelda trílógíu af með stæl.
-
Kraftur og kjaftur í meiriháttar nálgun að ‘biopic’ sögu.
-
Rúnar stillir upp hversdags-leikanum og nýtir sér kyrrðina til að leyfa þögninni að spilast oftar út frekar en að hella öllu út með samræðum.
-
Myndin sjálf stendur kannski ekki undir heitinu sínu en Hardy gerir það svo sannarlega þar sem ég hef sjaldan séð einn mann slást eins skemmtilega við sjálfan sig.
-
Einbeitta og lúmskt grípandi túlkun Depps á Bulger gæti hugsanlega haft jákvæð áhrif á ferilinn hans héðan í frá, en hún nær ekki að bjarga myndinni.
-
Mynd sem hélt mér í gripþéttu taki út alla lengdina. Denis virðist vera óstöðvandi í sínu fagi.
-
Hér eru landslög, tæknibrellur, sólid leikarar, grimmur viljastyrkur og reiði móður náttúru í sinni fínustu mynd með harmleikinn stöðugt vofandi yfir.
-
Nokkuð góð en heldur áhættulaus og ‘snyrtileg’ miðað við umfjöllunarefni sem setur hvössustu rappara síns tíma undir smásjánna.
-
The Gift er þegar geysilega umræðuverð í tengslum við hvernig hún dílar við leyndarmál og afleiðingar.
-
Ef þú sást einhvern tímann 54 í denn eru stórmiklar líkur á því að þú munir lítið eftir henni, og ef þú sást hana aldrei er skipunin þau sömu: gefðu réttu útgáfunni séns.
-
Tæknilega vel unnin, klisjulaus og að mestu tilgerðarlaus.
-
Hún kemur skilaboðunum sterkt og ánægjulega til skila en mátti skipta betur út rjómalagaðri einlægni fyrir meira brútal hreinskilni.
-
Hvorki tælandi né skemmtilega ,,kinkí“. Bara bjánaleg og bugandi.
-
Ef nafnið hans Clints fylgdi ekki þessari mynd hefði hún trúlega aldrei fengið allar þessar tilnefningar.
-
Jolie virðist hafa vaðið beint í Óskarsbeitu eftir pöntun og vonað að öll hráefnin skili sér.
-
Kraftmikil, klár, glæsilega samsett, hrá, með æðislegt tempó, óaðfinnanlegt leikarasamspil og lokanótu sem á skilið fyrir að láta klappa fyrir sér.
-
Mockingjay – Part 1 er mátulega fullnægjandi frústrering.
-
The Babadook er í hnotskurn hvorki neitt sérlega frumleg né ógnvekjandi, en fantavel heppnuð saga skemmdra mæðgina.




























































































































































































































