Ævintýramynd
-
Engir töfrar, enginn tilgangur.
-
Þetta er bara bölvað listaverk og ekkert annað. Gullfalleg í alla staði; heillandi, sorgleg og hressandi.
-
Hvíl í friði, heilasellur.
-
Lifandi teiknimynd og svínvirkar sem slík.
-
Leikreglur og betra handrit óskast.
-
Titillinn lýgur, það er ekkert stríð!
-
Allt það pósitífa við myndina gerir það bara frekar að verkum að maður vill frekar spila leikina í staðinn.
-
Ef froðan væri hálftíma styttri, stílískt flottari, með aðra leikara og betri tónbalans, þá jú, kannski hefði Proyas náð að lenda þessu með stæl.
-
Nostalgían kviknar með ágætis rennsli, örfáum fínum nýjungum en gegnumgangandi áhættuleysi.
-
Slæm mynd verður alltaf slæm mynd, en stundum þarftu haug af fagfólki til þess að gera eitthvað ólýsanlega athyglisvert úr einu klúðri.
-
*Óskiljanlegt bull á skósveinamáli*
-
Hlátur og grátur með yfirgnæfandi hugmyndaflugi.
-
Skilur lítið eftir sig en býður upp á nóg af atriðum sem gætu farið vel með stanslausu poppáti.
-
Ég skil bara ekki hvernig vermiðinn á þessum tiltekna afrakstri sló upp í 200 milljónir. Í hvað fór þessi peningur?!
-
Allt það besta við þessa mynd er eitthvað sem maður finnur vanalega aldrei í myndum um talandi dýr.
-
Fín mynd þarna einhvers staðar. Bara circa klukkutíma of löng…
-
Mynd sem nær hinu undarlegasta markmiði að láta Jupiter Ascending líta út eins og æfingu í frumleika, raimsæi og taumhaldi.
-
Ef þú elskar ekki þennan bangsa, þá vantar meiri kærleika í líf þitt.
-
Kingsman er stílísk, óskömmustulega nastí og býr yfir miklum karakter; hér um bil allt sem hún vill vera. Gaman!
-
Metin sem sjónræn og pökkuð hasarsteypa er kannski hægt að finna „guilty pleasure“ gildi í Jupiter Ascending, en það gæti reynst manni ofviða.
-
Bæði fúlt og fjörugt.
-
Fúlt er að Ridley missti af góðu tækifæri til að vanda sig meira, varla síður að því gefnu að hún er tileinkuð bróður hans heitins.
-
Myndin tekur sig verulega alvarlega og tónninn er einhvers staðar grafinn í Underworld-fílingnum.
