Ævintýramynd
-
Smá skammtur af Hunger Games, dass af Lord of the Flies (mínus allt þetta áhugaverða…) og 100 mínútum síðar fáum við út The Maze Runner. Það er alls engin nýjung að taka eftir-heimsendasögu og setja hana í táningavænan búning, með sérstöku tilliti til samfélagsrýni, táknmynda og þeirrar hugsunar að eyða heilmiklu púðri í kynningu á…
-
Kjánalega sakbitin sæla.
-
Þetta er hand, handónýt vara sem var þegar komin í sebbuku-hugleiðingar löngu áður en lokaklippinu var læst.
-
Ekkert merkúles.
-
Hún heldur sínu flugi en það vantar samt smávegis auka í hana til að hún nái þeim tilfinningahæðum sem fyrri myndin rúllaði upp.
-
Þetta er það sem gerist þegar heilalaus meint skemmtun stökkbreytist í rándýra og langdregna refsingu.
-
Dekkri tónarnir eru geysilega áhugaverðir en þeir eru í stöðugri handaglímu við krútt-myndina.
-
Augljóslega hefur engin Godzilla-mynd lúkkað eða hljómað betur. Hingað til.
-
Fullkomni millivegurINN ef einhver biður um eitthvað svalara heldur en Twilight og ekki eins áhugavert og Hunger Games.
-
Það allra jákvæðasta sem ég get sagt um Noah er að hún er hreinræktuð Darren Aronofsky-mynd út og inn.
-
Winter’s Tale er fyndinn viðbjóður, jaðrandi við eldsvoða.
-
Það er vel þess virði að kíkja á þessa mega-metnaðarfullu bíófantasíu með reglulegu millibili þótt heildin snerti hvergi tærnar á besta efninu frá Tarantino.
-
Frábær húmor, geggjuð keyrsla og grjótharður töffaraskapur.
-
300: Rise of an Empire veit hvað hún er, mætti vera betri en hefði getað orðið mun verri.
-
Það er of mikil alvara, of mikill aulahrollur, ekkert fjör, enginn púls, ekkert vit og absolút engin ástæða til að leitast lengra en að flissa yfir trailernum og velta því fyrir sér hvernig hefði verið hægt að gera góða útfærslu á þessu.
-
Hér var grjóthart og gott tækifæri til að gera fjölskyldumynd með visual frásögn, ekki barnapíu með flottum en oftast pirrandi screen-saver!
-
Þunn, töfralaus og 10 hasarmínútum of löng.
-
Catching Fire er ekkert voða gagnleg ein á báti og heldur ekki laus við þá bölvun að vera hvorki með byrjun né endi, en hún er trú bókinni og gerir henni frábær skil.
-
Myndin er voða krúttleg, boðskapurinn er kjút en sykursjarminn er ekki alveg eins góður og í þeirri fyrri.
-
Flippið kætir stundum og ræður öllu í sögu sem hefði mátt daðra við dekkri skugga líka. Tilfinningavigtin er hvergi finnanleg.
-
The Lightning Thief reyndi að minnsta kosti að segja einhverja sögu, Sea of Monsters er bara beint og barnalegt hasarhopp.
-
Strumpandi miðjumoð en ætti að virka strumpakrílin í markhópnum.
-
Ég er ekki viss hvort bragðleysið í þessari brellubombu sé mestmegnis heimskum framleiðendum að kenna eða leikstjóra með athyglina annars staðar.
-
Del Toro vill að þú nördist með sér, í sinni best heppnuðu Hollywood-mynd til þessa. Vertu annaðhvort memm eða vertu of fullorðinn…
