Tómas Valgeirsson
-
MaXXXine leynir helvítis slatta á sér og tekst þeim West, Goth og co. prýðilega að slaufa þessum óvænta þríleik.
-
Hægt er að sjálfsögðu að njóta Twisters á eigin spýtum, en það er fjarri því að vera ósanngjarnt að bera hana saman við upprunalegu ræmuna þegar hún fótar sig svona gífurlega mikið í spor hennar.
-
Ó, mig auman.
-
Fyrir Baltasar er hún hressandi tónabreyting, miklu hugljúfari og opnari í atmóinu og mannúðinni heldur en venja hefur verið hjá honum…
-
Það er ekki oft sem má segja um rándýrar teiknimyndir að það sem liggur undir í sögunni er hvort að 14 ára stúlka fái hreinlega masterklassa taugaáfall eða ekki.
-
Telst það til vonbrigða þegar útkoma bíómyndar er fáránlega góð en ekki barasta brill?
-
Í fyrsta lagi; Mad God er ekki fyrir hvern sem er. Í öðru lagi; Mad God er ómögulega (!) fyrir viðkvæma.
-
Ofhlaðin og ofuralvarleg skrípóveisla af draugagangi, hamagangi og leti. Sísta mynd Draugabanananna.
-
Það verður ekki tekið frá Denis Villeneuve hvað hann hefur áorkað með marga bolta á lofti.
-
Hún er allan tímann stórglæsileg sjónrænt séð en á vissum stundum þreytulega flöt til gláps, í innihaldi og anda.
-
Frábærlega unnin og flott sýn sem hefði mátt bæta sig í persónudýptinni, en þrumufrumraun þó frá Helenu Stefánsdóttur.
-
Hresst, bratt og húrrandi gott sprell þar sem reyndur leikhópur sýnir sínar betri hliðar í gríninu.
-
Lesendur eru að sjálfsögðu hvattir til þess að prófa sambærilega upplifun heima í eldhúsinu, þótt gæði afrakstrarins séu á ábyrgð hvers og eins.
-
Eiðurinn stendur betri verkum Baltasars nokkuð að baki og skilur í heildina ekki mikið eftir sig, en hún er faglega gerð og mátulega spennandi.
-
Viðeigandi er að óska leikstjóranum til hamingju með þessa mynd – og samtímis segja honum að góðfúslega fokka sér.
-
Leiksigur Stone er óumdeilanlegur og þessi marglaga, súrrealíska og meinfyndna kvikmynd er frískandi bíó og það meira.
-
Léttur og sóðalegur stemmari með húmor fyrir eigin rugli þó kannski ekki þessi truflaða og magnaða máltíð sem hún ætlar sér að vera.
-
Meiri tennur, tilraunasemi og klassi er kominn í leikstjórann aftur og skilar það af sér tignarlegri samsuðu af klínískum dramatrylli og tens karakterstúdíu.
-
Fyrirtaks dæmi um hvernig á að gera Aquaman bíómynd hallærislega en án þess að gera hana skemmtilega.
-
Þetta er allt mjög sætt, og sætt er vissulega mjög gott á meðan það er ekki ofsykrað.
-
Hnyttin, beitt og grilluð saga sem er vel furðuferðalagsins virði.
-
Tíunda eintakið leynir slatta á sér en mun ólíklega lokka áhorfendur sem þekkja ekkert til seríunnar. En gott í ‘essu.
-
Eitthvað fyrir alla, meðmælin kalla.
-
Það er eitthvað um kjánahrollinn í drungahrollinum en afþreyingargildið heldur sér.
