Category: Íslensk mynd
-
„Hvernig er staðan? Er eitthvað að gerast?“ spyrja persónur Undir halastjörnu reglulega, en stutta svar áhorfandans má einfaldlega súmma upp með neitandi svip og ypptum öxlum.
-
Mögnuð harmsaga sem skoðar (því miður) hversdagslegan veruleika með vandaðri samsetningu og sálina ávallt í forgangi.
-
Já, takk! Meira svona, Benedikt!
-
Með sinni fyrstu kvikmynd í fullri lengd sýnir Börkur Sigþórsson merki um þekkingu og örugg tök á frásögn og rennsli.
-
‘HÚH’, ha?
-
Nálgun Ísoldar Uggadóttur á býsna erfiðu umfjöllunarefni er markviss og ljómar af miklu öryggi.
-
Saga um flótta, fjarlægð og fortíðardrauga með mátulega stemmdum „draugagangi“ sem á það til að vera örlítið píndur og bitlaus.
-
Nálgun Baldvins er ekki eins og eintóm froða með linnulausum lofsöng eða upptalning á hápunktum. Núansinn er til staðar.
-
Eitt besta unglingasaga sem íslensk kvikmyndagerð hefur getið af sér, ásamt Óróa að sjálfsögðu.
-
Lúmskt dáleiðandi og sérviskuleg bíómynd.
-
Af hverju í helvítinu eru ekki fleiri íslenskar myndir svona dökkar og drepfyndnar?
-
Ég man þig er án efa ‘besta’ íslenska hrollvekjan eða draugamyndin frá því að Húsið var og hét.
-
Ég er viss um að það sé einhvers staðar hress, mannleg og eflaust hugguleg mynd til hjá Sigurði Antoni. En þetta er ekki hún.
-
Óljós og efnislega út um allar trissur, en vekur stundum upp athyglisverða punkta.
-
Anspach hefur tónað örlítið niður sinn súra húmor en hann laumar sér inn á réttum stöðum.
-
Hvar er ‘leikstjóraköttið?!’
-
Ísland er lítið, en ekki SVONA lítið.
-
Rúnar stillir upp hversdags-leikanum og nýtir sér kyrrðina til að leyfa þögninni að spilast oftar út frekar en að hella öllu út með samræðum.
-
Ódýrt, amatörlegt en leynir á sér í glefsum.
-
Myndin er kannski viðburðarlítil og stefnulaus í stórum sveiflum en athygli og áhugi Snævars liggur greinilega hjá þessum tragikómíska hversdagsleika,
-
Tæknilega vel unnin, klisjulaus og að mestu tilgerðarlaus.
-
Húmorinn má vera volgur en Bakk finnur fótfestu í manneskjulegum væb.























