Heili undirritaðs óskast. Hann gæti hafa sprungið óvart á tímabilum. Ef ekki þá lekið út um augu og eyru. Svoleiðis upplifun fer yfirleitt vel með poppinu.
Parabellum er á kafi í flottum bardögum, einvígum, skothríðum og almennri “ég-trúi-ekki-að-hann-drap-manneskju-með-þessum-hlut” maníu – á besta máta.
Alveg eins og með þá fyrri er hasarinn skemmtilegur, intensífur og ánægjan að sjá Keanu – með sitt ofurmannlega úthald – vaða í hvern óvininn á eftir öðrum stoppar ekki.
Notifications