Category: Drama(tripp)
-
Það verður fróðlegt og forvitnilegt að sjá hvað verður gert úr grunnhugmyndinni seinna meir þegar óhjákvæmilegu framhaldsmyndirnar líta dagsins ljós.
-
Í besta falli er þetta ein frumlegasta útfærsla fyrr eða síðar hjá áður virtum leikstjóra til að bjóða upp á að þefa af eigin prumpi í rúmlega tvo klukkutíma.
-
Taumlaus keyrsla af hryllingi, mýkt og ýmis konar marglaga tilfinningum út í gegn.
-
Jafnvel þótt 28 Years Later væri argasta óreiða og gengi ekki fullkomlega upp er auðvelt að virða nálgun hennar að nánd karaktera og hvernig hún hristir ennfremur í öllum svokölluðum ‘zombie-formúlum.’
-
Má vel vera að Folie à Deux sé athyglisverðari á púkalegu meta-leveli heldur en upprunalega myndin en þó alveg jafn frústrerandi í flottu pakkningunum.
-
Frábærlega unnin og flott sýn sem hefði mátt bæta sig í persónudýptinni, en þrumufrumraun þó frá Helenu Stefánsdóttur.
-
Viðeigandi er að óska leikstjóranum til hamingju með þessa mynd – og samtímis segja honum að góðfúslega fokka sér.
-
Hvílíka endemis útrásarsúpan! Almennt séð er þetta eins og að taka ósköp hefðbundna fæðu en laga hana á þannig vegu eins og heil orgía af nýjum og spennandi tilfinningum fylgi bragðinu. Vissulega ekki allra, en um að gera að smakka. Svona er Babylon, krakkar.
-
Þriðji póllinn er fínasta dæmi um hvernig hægt er að snerta á þungum málefnum á einfaldan hátt, með opnum örmum.
-
Margt og heilan helling má segja um þessa kvikmynd; en hún er svo sannarlega ekki færabandaverk.
-
Myndin er brött og dalar aldrei í flæði, enda of súrt og gott að fylgjast með sumum svipbrigðunum sem Hardy kemur með.
-
Eins flott og tilraunin er þá sýnir hún einfaldlega hvernig grámygla íslensks bíós er fast í lúppu, og á færibandi.
-
Fyrri myndin hafði sína spretti í hryllingi og múdi, á meðan þessi kemur oftar en ekki út eins og hálfbökuð Sam Raimi eftirherma.
-
Áhorfandinn er gerður að flugu á vegg á meðan trúverðugleikinn og tilgerðarleysið tröllríður öllu.
-
Allt við uppsetningu myndarinnar gefur upp kunnuglegan keim, en Ramsay nýtir hvert tækifæri til þess að flytja söguna í aðrar áttir en uppskriftin kallar eftir.
-
Í Blade Runner 2049 eru ýmsar spurningar spurðar um einkenni sjálfsins, meðvitund, minningar og ábyrgðina sem fylgir sköpun.
-
Ókei. ÞETTA var ‘HÓLIFOKK’ mynd…
-
Flott demó-reel fyrir James McAvoy. Restin er frat.
-
Ef væri ekki fyrir Nightcrawler myndi ég segja að Enemy skarti albestu frammistöðu sem Jake Gyllenhaal hefur sýnt.
-
Skilaboð sögunnar eru umræðuverð innan marka en undir yfirborðinu er ekki úr miklu að moða.
-
Meira að segja hugmyndasnauðasta myndin frá Guillermo Del Toro er þess virði að sjá.
-
Á bakvið alla gredduna leynir myndin á sér sóðalega hreinskilna, ágenga, sannleiksríka og prakkaralega litla sögu um nánd og eftirsjá í mjög skerandi mynd.
-
Vönduð vonbrigði. Segjum það bara.
-
Myndin flýgur algjörlega í vægðaleysi sínu, hugrekki, afþreyingargildi og fagmennsku.
