dcu
-
Clayface gengur upp með hnitmiðuðu handriti, öflugum leikurum, lúmskum núans og prakkaralegri stemningu fyrir ýmis konar léttum viðbjóði.
-
Supergirl hefur öll hráefnin til að vera aðeins meira en bara ‘hver önnur basic ofurhetjumyndin,’ en síðan reynist hún vera lítið meira en akkúrat það.
-
Hröð, orkumikil og hressandi skemmtun ofar öllu, og mikið bíó. Hún er líka frekar tilfinningalega þurr, svakalega stöppuð efnislega séð í bland við það að vera fræðilega býsna einföld í söguþræði en um allar trissur í útfærslu
