Category: Svört gamanmynd
-
Helstu skilaboðin eru frekar augljós og yfirdrifin, en nóg er samt hérna til að kjamsa á þegar framvindan er svona steikt, ófyrirsjáanleg og klækjótt.
-
Sprellifandi, klók og júník pólitísk satíra, drifin af þrususpennandi hlaupagangi, eltingarleikjum, hvassri ádeilu, athyglisverðum persónuþróunum og einkennilega kómískri stemningu.
-
Myndin neitar að minnsta kosti að eltast of mikið við skottið á forvera sínum og tekur sína innri (og ytri) vitleysu alveg skömmustulaust til hins ítrasta.
-
Stundum langar þig bara til að horfa á Art í mynd.
-
Alltaf þegar ég hélt að myndin gæti ekki gengið lengra með umfjöllunarefnið… þá gekk hún miklu lengra, hvort sem mér líkaði það í mómentinu eða ekki.
-
Má vel vera að Folie à Deux sé athyglisverðari á púkalegu meta-leveli heldur en upprunalega myndin en þó alveg jafn frústrerandi í flottu pakkningunum.
-
Góðu fréttirnar; Djúsinn er laus. Vondu fréttirnar; Djúsinn er út um allt!
-
MaXXXine leynir helvítis slatta á sér og tekst þeim West, Goth og co. prýðilega að slaufa þessum óvænta þríleik.
-
Viðeigandi er að óska leikstjóranum til hamingju með þessa mynd – og samtímis segja honum að góðfúslega fokka sér.
-
Leiksigur Stone er óumdeilanlegur og þessi marglaga, súrrealíska og meinfyndna kvikmynd er frískandi bíó og það meira.
-
Léttur og sóðalegur stemmari með húmor fyrir eigin rugli þó kannski ekki þessi truflaða og magnaða máltíð sem hún ætlar sér að vera.
-
Hvílíka endemis útrásarsúpan! Almennt séð er þetta eins og að taka ósköp hefðbundna fæðu en laga hana á þannig vegu eins og heil orgía af nýjum og spennandi tilfinningum fylgi bragðinu. Vissulega ekki allra, en um að gera að smakka. Svona er Babylon, krakkar.
-
Til að gera lengri súmmeringu styttri er Scream VI prýðilegasta ‘requel-endurgerð’ á Scream 2, bara ýktari og ekki með þennan über-nostalgíusegul sem fimmta myndin hafði.
-
Margt og heilan helling má segja um þessa kvikmynd; en hún er svo sannarlega ekki færabandaverk.
-
Í besta falli má segja að þetta sé fínasta forvitnisgláp sem sýnir hvað hægt er að gera utan ofurhetjugeirans. Í versta falli góð áminning til fólks um hvað Joaquin Phoenix er sturlað sterkur leikari.
-
Oft er mikið hægt að segja með þögnum, endurtekningum og augnaráði – en afraksturinn kemur litlu til skila sem hefði ekki dugað álíka vel þótt korter hefði verið saxað af lengdinni.
-
The Killing of a Sacred Deer er markviss, beitt, úthugsuð saga sem kemur sífellt á óvart.
-
Lúmskt dáleiðandi og sérviskuleg bíómynd.
-
Af hverju í helvítinu eru ekki fleiri íslenskar myndir svona dökkar og drepfyndnar?
-
Áhugavert… útkoman er bæði pínleg og skemmtileg. Það slædar.
-
Alveg eins og með þá fyrri er hasarinn skemmtilegur, intensífur og ánægjan að sjá Keanu – með sitt ofurmannlega úthald – vaða í hvern óvininn á eftir öðrum stoppar ekki.
-
Ef þú fílar þættina eða fyrri myndina ertu líklegast í góðum málum.
-
Þetta er skrítin og óvenjuleg mynd að öllu leyti, en æðislega svo!
-
Human Centipede 3 er það sem hún greinilega vill vera, og það sem hún vill vera á sér víst afmarkaðan, truflandi aðdáendahóp.
