Author: Tómas Valgeirsson
-
Fín karakterstúdía og frábær vörusvik.
-
Búið ykkur undir heilmikinn Akiru-væb, með stórum aukaskammti af The Craft, plús ofurhetjuklisjur.
-
Hún er svolítið „gimmick,“ en ég mæli samt með henni.
-
Af þeim kómísku myndum sem ég hef séð sem snúast um sorg, dauða, framhjáhöld og fjölskyldu, þá er þessi pottþétt ein sú albesta sem hægt er að finna.
-
Úpps… Underworld er nú undir áhrifum Resident Evil myndanna.
-
Bíófíkill átti stutt samtal við Baltasar Kormák í tengslum við hina stórmerkilegu Reykjavík-Rotterdam endurgerð. Balti útskýrði hvernig sumar breytingarnar urðu til, hvað hann er að gera um þessar mundir og hvers vegna hann sóttist í það að taka stóran þátt í sömu sögunni í annað sinn. „Frá því ég las þetta fyrst (semsagt Reykjavík-Rotterdam handritið)…
-
Viti menn, Reykjavík-Rotterdam virkar miklu betur sem háfleyg Hollywood spennumynd.
-
Frábært dæmi um hvernig ‘minna þýðir meira’-reglan getur skilað þrusugóðum árangri.
-
Sem nostalgíubomba og brandaradrifin skemmtun gengur myndin klárlega upp.
-
Viðbjóðslega væmin og melódramatísk, en samt sem áður hjartnæm og grípandi.
-
Þetta er svei mér þá blandaður poki en Michelle Williams lífgar upp viðveruna með sínum tilþrifum.
-
Tinker Tailor Soldier Spy er risastór upplýsingaorgía sem krefst ansi mikils af áhorfendum sínum. Þrusugóð orgía þó, táknfræðilega.
-
Eitt er þó víst, og þrátt fyrir óvenjulega ævi titilpersónunnar, þá sýnir hún að þegar öllu er á botninn hvolft er öruggt að við endum öll í bleium.
-
Myndin rennur á svo ljúfum hraða og sprettir svoleiðis á milli atriða að hún dettur aldrei nokkurn tímann niður í dauðan kafla.
-
New Year’s Eve hefði þurft að vanda sig betur til að hægt væri að kalla þetta bíómynd. Hún er það ekki. Hún er tékklisti.
-
Eins og fjarstýringarflakk ef bara auðgleymdar rómantískar gamanmyndir væru á öllum stöðvum.
-
Sherlock Holmes í Bruckheimer-stíl. Þessi grautur ætti ekki að vera góður, en merkilegt nokk… Gott stöff.
-
Mynd sem mann langar til að faðma ansi fast.
-
Undarlega sæt mynd um vináttu og minningar… þó hún fjalli um orgíu.
-
Myndin er stöðugt að flýta sér að komast frá einu hasar- eða áhættuatriði til þess næsta og plottið svokallaða týnist alveg í hrúgunni. En hápunktarnir ná að smella.
-
Myndin tapar aldrei athygli manns, en best er hún þegar Rooney Mara og Daniel Craig spila á móti hvort öðru.
-
Mátti reyna. Hvað sem var verið að reyna. Það allavega gekk ekkert frábærlega.
-
Töluvert skemmtilegri og fyndnari heldur en seinustu tvær Shrek-myndirnar. Vei?























